بهترین تنظیمات VPN برای Mac یک نمایه جادویی واحد نیست. آنها به نوع VPN که استفاده می کنید، نحوه هدایت ترافیک شما و اینکه آیا Mac شما شخصاً توسط یک مدیر محل کار یا مدرسه مدیریت یا کنترل می شود بستگی دارد.

راهنمایی VPN خود Apple مفید است زیرا آن قطعات را از هم جدا می کند. برای کاربران روزمره Mac، هدف عملی ساده است: جزئیات اتصال را وارد کنید، از تغییر گزینه‌های پیشرفته بدون دلیل اجتناب کنید، و مشکلات شبکه را به ترتیب مشخص عیب‌یابی کنید.

این راهنما توضیح می دهد که تنظیم، تنظیمات، مسیریابی و مستندات عیب یابی Apple برای خوانندگان VPN Satelites با استفاده از VPN Unlimited by KeepSolid در macOS چه معنایی دارد.

با VPN جزئیاتی که Mac شما واقعاً نیاز دارد شروع کنید

راهنمای راه اندازی Apple با اصول اولیه شروع می شود: قبل از اینکه اتصال VPN بتواند کار کند، Mac به نوع VPN صحیح، آدرس سرور، نام حساب و جزئیات احراز هویت نیاز دارد. در برخی موارد، این جزئیات ممکن است از طریق یک فایل پیکربندی یا دستورالعمل های ارائه دهنده به جای ورود دستی ارائه شوند.

این اولین قانون برای تنظیمات عملی مک vpn است: مقادیر اتصال را حدس نزنید. یک آدرس سرور اشتباه، فیلد ورود، راز مشترک، گواهی یا روش احراز هویت می‌تواند باعث شود که VPN شکسته به نظر برسد، حتی زمانی که خود شبکه خوب است.

برای کاربران VPN Unlimited by KeepSolid، رویکرد ایمن تر این است که به جای بازآفرینی دستی هر فیلد در تنظیمات macOS، از برنامه یا دستورالعمل های ارائه دهنده رسمی شروع کنند. سایت VPN Satelites محلی VPN Unlimitedرا به عنوان یک برنامه VPN متمرکز بر Mac قرار می دهد، بنابراین اکثر کاربران باید تجربه برنامه را به عنوان مکان اصلی اتصال، انتخاب سرور و استفاده از ویژگی های برنامه پشتیبانی شده در نظر بگیرند.

فقط زمانی از فیلدهای دستی macOS VPN استفاده کنید که تأیید کرده باشید که تنظیم دستی بخشی از پیکربندی مورد نظر شما است و جزئیات دقیق مورد نیاز را دارید.

لیست تنظیمات Apple به شما می گوید که چک کنید

مستندات تنظیمات VPN Apple نشان می دهد که یک VPN پیکربندی شده می تواند بیش از یک سرور و نام کاربری داشته باشد. بسته به نوع و پیکربندی VPN، کاربران ممکن است گزینه های مربوط به احراز هویت، Remote ID، Local ID، Connect on demand، DNS، پراکسی ها و مسیریابی را ببینند.

نکته مفید این نیست که هر کاربر Mac باید همه آن تنظیمات را تغییر دهد. این است که هر تنظیم یک کار دارد:

آدرس سرور Mac شما را به نقطه پایانی VPN نشان می دهد.
نام حساب و جزئیات احراز هویت کاربر یا دستگاه را شناسایی می کند.
Remote ID و Local ID ممکن است برای انواع خاصی از VPN مهم باشد.
Connect on demand می تواند زمانی را کنترل کند که macOS سعی می کند یک اتصال VPN را شروع کند.
تنظیمات DNS می تواند بر نحوه حل نام دامنه در حین اتصال تأثیر بگذارد.
تنظیمات پروکسی می تواند بر نحوه ارسال برخی از ترافیک تاثیر بگذارد.
گزینه‌های مسیریابی می‌توانند بر اینکه تمام ترافیک یا فقط برخی از ترافیک از اتصال VPN استفاده می‌کنند تأثیر بگذارد.

اگر به دنبال نحوه راه اندازی vpn در مک هستید، این تمایز را در نظر داشته باشید. تنظیمات مربوط به وارد کردن صحیح جزئیات مورد نیاز است. بهینه سازی فقط در مورد تغییر تنظیماتی است که شما درک می کنید و تنها زمانی که آنها یک مورد استفاده واقعی را حل کنند.

پروتکل و انتخاب های استقرار چک لیست را تغییر می دهند

اسناد امنیتی و استقرار Apple یک نکته را به ویژه روشن می کند: تنظیمات VPN به پروتکل و مدل استقرار بستگی دارد. Apple چندین فناوری VPN و گزینه های دستگاه مدیریت شده را مورد بحث قرار می دهد، از جمله موارد سازمانی مانند VPN در صورت تقاضا و VPN برای هر برنامه.

برای یک Mac شخصی، این بدان معنا نیست که قبل از اتصال به VPN باید استقرار سازمانی را مطالعه کنید. این بدان معنی است که شما باید از کپی کردن توصیه های راهنمای دستگاه تجاری خودداری کنید، مگر اینکه Mac شما واقعاً توسط یک سازمان مدیریت شود.

یک کاربر Mac شخصی معمولاً به چک لیست بسیار کوتاه تری نیاز دارد:

آیا برنامه VPN از منبع صحیح نصب شده است؟
آیا با حساب مناسب وارد شده اید؟
آیا به یک سرور یا مکان مناسب برای کار خود متصل می شوید؟
آیا از تنظیمات پشتیبانی شده توسط برنامه یا ارائه دهنده VPN خود استفاده می کنید؟
آیا مشکل پس از تغییر DNS، پروکسی، مسیریابی، فایروال یا تنظیمات نرم افزار امنیتی آغاز شد؟

برای Mac های مدیریت شده، خط مشی محل کار یا مدرسه می تواند تعیین کند که کدام تنظیمات VPN مجاز است. در این صورت، دستورالعمل های سازمان خود را دنبال کنید. این مقاله مشاوره حقوقی، انطباق یا مدیریت فناوری اطلاعات نیست.

آیا باید تمام ترافیک را از طریق VPN در Mac ارسال کنید؟

عبارت send all traffic over vpn mac معمولا به مسیریابی اشاره دارد. به زبان ساده، می‌پرسد که آیا VPN باید تمام ترافیک شبکه را از Mac حمل کند یا فقط ترافیک را برای مقاصدی خاص حمل کند. Apple گزینه های مسیریابی را در راهنمای تنظیمات خود یادداشت می کند، اما در دسترس بودن بسته به نوع و پیکربندی VPN متفاوت است. این هشدار مهم است. ممکن است کنترل های مسیریابی یکسانی را در هر Mac، هر نسخه macOS، یا هر تنظیم VPN مشاهده نکنید.

برای استفاده روزمره، یک مسیر VPN کامل می تواند زمانی مفید باشد که می خواهید ترافیک مرور معمولی از طریق اتصال VPN عبور کند، مانند Wi-Fi عمومی یا در حین سفر. یک مسیر باریک‌تر می‌تواند در برخی محیط‌های کاری یا دستگاه‌های مدیریت‌شده که فقط منابع تجاری خاص باید از VPN استفاده کنند منطقی باشد.

قاعده عملی این است:

از برنامه پیش فرض یا مسیریابی پیشنهادی ارائه دهنده استفاده کنید مگر اینکه دلیل خاصی برای تغییر آن داشته باشید.
فرض نکنید که گزینه مسیریابی گم شده به این معنی است که چیزی اشتباه است.
اگر تغییر مسیریابی وب‌سایت‌ها، برنامه‌ها، چاپ، دستگاه‌های محلی یا ابزارهای کاری را خراب می‌کند، به عقب برگردید و هر بار یک متغیر را آزمایش کنید.

کاربران VPN Unlimited by KeepSolid باید انتظارات مسیریابی را با برنامه واقعی و پیکربندی پشتیبانی شده ای که استفاده می کنند مرتبط کنند، نه به اسکرین شات های عمومی از سایر محیط های VPN.

DNS و تنظیمات پروکسی: آنها را به حال خود رها کنید مگر اینکه بدانید چرا DNS و تنظیمات پراکسی مکان‌های رایجی هستند که کاربران یک اتصال فعال را بیش از حد تنظیم می‌کنند. DNS نام دامنه را به آدرس شبکه تبدیل می کند. تنظیمات پراکسی می توانند درخواست های وب یا شبکه خاصی را از طریق سرور دیگری ارسال کنند. هر دو می‌توانند بخش‌های قانونی یک VPN یا راه‌اندازی شبکه باشند، اما همچنین می‌توانند هنگام کپی کردن مقادیر از یک راهنمای قدیمی، راه‌اندازی محل کار، یا رشته عیب‌یابی نامرتبط، خرابی‌های گیج‌کننده ایجاد کنند.

لیست تنظیمات Apple یادآوری است برای بررسی این فیلدها هنگامی که چیزی اخیراً تغییر کرده است. این دلیل نمی شود که آنها را به طور تصادفی ویرایش کنید.

قبل از تغییر DNS یا مقادیر پروکسی، بپرسید:

آیا ارائه دهنده یا مدیر VPN شما به صراحت به شما گفته است که از این مقادیر استفاده کنید؟
آیا مشکل پس از افزودن DNS سفارشی یا تنظیمات پروکسی شروع شد؟
آیا مشکل فقط در یک شبکه Wi-Fi اتفاق می افتد؟
آیا پس از قطع و وصل VPN، موضوع همچنان ادامه دارد؟

اگر نمی توانید به این سؤالات پاسخ دهید، قبل از تغییر هر چیزی، مقادیر فعلی را مستند کنید. این باعث می‌شود که اگر اتصال شما بدتر شود، لغو تغییر را آسان‌تر می‌کند.

اگر VPN شما روی Mac کار نمی کند، به ترتیب عیب یابی کنید

هنگامی که یک اتصال VPN از کار می افتد، تغییر چندین تنظیمات به طور همزمان وسوسه انگیز است. راهنمای عیب‌یابی Wi-Fi Apple به یک عادت بهتر اشاره می‌کند: VPN یا سایر نرم‌افزارهای امنیتی را به‌عنوان یکی از عوامل ممکن در نظر بگیرید و در عین حال Wi-Fi، تاریخ و زمان، روتر، ISP و شرایط عمومی شبکه را نیز بررسی کنید.

اگر به دنبال vpn می‌گردید که روی مک کار نمی‌کند، قبل از اینکه تنظیمات VPN را دلیل اصلی فرض کنید، از این ترتیب استفاده کنید:

بررسی کنید که آیا Mac شما بدون تغییر تنظیمات VPN به اینترنت دسترسی دارد یا خیر.
تأیید کنید که شبکه Wi-Fi برای سایت ها یا دستگاه های دیگر کار می کند.
تنظیمات تاریخ و زمان را بررسی کنید، زیرا احراز هویت می تواند به زمان دقیق بستگی داشته باشد.
برنامه VPN را مجددا راه اندازی کنید و دوباره وصل شوید.
در صورت وجود، سرور یا مکان مناسب دیگری VPN را در داخل برنامه امتحان کنید.
بررسی کنید که آیا تنظیمات DNS، پروکسی، فایروال، نرم افزار امنیتی یا مسیریابی اخیراً تغییر کرده اند یا خیر.
اگر Mac توسط محل کار یا مدرسه مدیریت می شود، بررسی کنید که آیا سازمان رفتار VPN را کنترل می کند یا خیر.

این دستور به شما کمک می کند تا از تبدیل مشکل Wi-Fi به مشکل پیکربندی VPN جلوگیری کنید. همچنین مکالمات پشتیبانی را مفیدتر می کند زیرا می توانید آنچه را که تغییر کرده و آنچه قبلاً آزمایش کرده اید را توضیح دهید.

چک لیست تنظیمات عملی برای خوانندگان VPN Satelites برای اکثر کاربران Mac، بهترین راه‌اندازی VPN تنظیماتی است که درست، پشتیبانی می‌شود و در صورت تغییر به راحتی بازیابی می‌شود. قبل از ویرایش تنظیمات پیشرفته از این چک لیست استفاده کنید:

با برنامه Mac VPN Unlimited by KeepSolid یا مسیر راه اندازی رسمی شروع کنید.
کنترل های ورود به سیستم، انتخاب سرور و اتصال را در داخل برنامه نگه دارید مگر اینکه پیکربندی دستی مورد نیاز باشد.
نام پروتکل ها، انتخاب های مسیریابی، فیلدهای DNS و فیلدهای پراکسی را به عنوان جزئیات پیکربندی تلقی کنید، نه سوئیچ های عملکرد جهانی.
از گزینه های مسیریابی کامل فقط زمانی استفاده کنید که در دسترس هستند و با هدف شما مطابقت دارند.
Mac محل کار یا مدرسه را با خط مشی مدیر هماهنگ کنید.
عیب یابی یک تغییر در یک زمان.
از توصیه‌هایی که به رقیب VPN، رابط برنامه متفاوت یا راه‌اندازی سازمانی نامرتبط بستگی دارد، اجتناب کنید.

این یک راه مطمئن تر برای فکر کردن به بهترین تنظیمات vpn برای مک است: نه به عنوان یک لیست پنهان از ترفندهای تهاجمی، بلکه به عنوان مجموعه کوچکی از انتخاب هایی که با پیکربندی VPN واقعی شما مطابقت دارند.

سوالات متداول

بهترین تنظیمات VPN برای Mac چیست؟

بهترین تنظیمات تنظیمات پشتیبانی شده توسط ارائه دهنده برای نوع VPN و مورد استفاده شما هستند. با نوع صحیح VPN، جزئیات سرور، اطلاعات حساب و روش احراز هویت شروع کنید. سپس مسیریابی، DNS، پراکسی یا رفتار اتصال را فقط زمانی تنظیم کنید که دلیل خاصی داشته باشید و بدانید چگونه تغییر را معکوس کنید.

تنظیمات Mac VPN را از کجا پیدا کنم؟ macOS شامل تنظیمات VPN برای اتصالات VPN پیکربندی شده است، و برنامه های VPN ممکن است تنظیمات اتصال را در داخل برنامه نیز مدیریت کنند. اینکه کدام کنترل‌ها را می‌بینید بستگی به نوع VPN، نسخه macOS، برنامه، و اینکه آیا Mac شخصاً متعلق به یک سازمان است یا مدیریت می‌شود، دارد.

آیا تمام ترافیک Mac باید از طریق VPN انجام شود؟

این بستگی به گزینه مسیریابی موجود در تنظیمات شما و آنچه می خواهید انجام دهید دارد. ارسال تمام ترافیک از طریق VPN می تواند برای مرور عمومی در Wi-Fi عمومی منطقی باشد، اما برخی از پیکربندی های مدیریت شده یا تخصصی فقط ترافیک انتخابی را هدایت می کنند. فرض نکنید که هر تنظیم VPN کنترل یکسانی را نشان می دهد.

چرا VPN من روی Mac کار نمی کند؟

مشکل اتصال VPN می‌تواند ناشی از جزئیات ورود نادرست، تنظیمات سرور، مسیریابی، DNS، پراکسی‌ها، Wi-Fi، شرایط روتر، مشکلات تاریخ و زمان، مشکلات ISP، نرم‌افزار امنیتی یا خط‌مشی مدیریت دستگاه باشد. ابتدا دسترسی اولیه به اینترنت را بررسی کنید، سپس تنظیمات خاص VPN را یکی یکی آزمایش کنید.

آیا باید DNS یا تنظیمات پراکسی را برای VPN در Mac تغییر دهم؟

فقط زمانی آنها را تغییر دهید که ارائه دهنده، سرپرست VPN شما یا یک نیاز واضح عیب یابی به آن نیاز داشته باشد. DNS و تغییرات پروکسی می‌توانند در پیکربندی‌های خاص کمک کنند، اما مقادیر تصادفی نیز می‌توانند مرور را خراب کنند یا تشخیص مشکلات را سخت‌تر کنند.